To view the text on Setup III- Reallocation, please scroll down.
To view the text on Setup III- Reallocation, please scroll down.
Setup III – Reallocation
The installation takes on the character of an action, a ritual of reallocation in which architecture is dismantled, form reduced to its elements and reintroduced.
-
The column breaks apart into fragments that appear as polyhedra and transform into small spherical forms, incorporated into a new ordering.
The structure is fully opened. The columns are connected by three tiles, while a fourth position is occupied by a negative column: a hollow containing small rounded forms.
At the centre lies a disassembled column. What was once a load-bearing structure now appears as a collection of polyhedra and fragments. The capital lies separately, suggesting a possible reconnection.
The installation rests on transparent construction plastic. A sheet of plastic descends from above, partially covering the straight column. The whole takes on the character of a temporary arrangement, as if something is being uncovered or reassembled.
Next to the installation stands a long table displaying objects in a fixed sequence: moulds, a sieve, a grating board and a honeycomb structure. Together they suggest a series of actions: dismantling, processing and reorganising.
At the end, fragments of the spherical forms lie cut and arranged in a pattern that reads as a marking or code.
Opstelling III – Reallocation
De installatie krijgt het karakter van een handeling, een ritueel van herverdeling waarin architectuur wordt ontleed, vorm wordt teruggebracht tot element en opnieuw wordt ingezet.
-
De zuil valt uiteen in fragmenten die verschijnen als polyeders en transformeren tot kleine bolvormen, opgenomen in een nieuwe ordening.
De structuur is volledig geopend. De zuilen zijn verbonden door drie tegels, terwijl een vierde positie wordt ingenomen door een negatieve zuil: een kuiltje waarin ronde vormen liggen.
In het midden ligt een pilaar uiteengevallen. Wat eerst een dragende vorm was, verschijnt nu als een verzameling veelvlakken en fragmenten. Het kapiteel ligt los en suggereert nog een mogelijke aansluiting.
De installatie rust op doorzichtig bouwplastic. Een stuk plastic valt van boven en bedekt gedeeltelijk de rechte zuil. Het geheel krijgt het karakter van een tijdelijke opstelling, alsof iets wordt blootgelegd of opnieuw wordt samengesteld.
Naast de installatie staat een lange tafel met uitgestalde voorwerpen in een vaste volgorde: mallen, een zeef, een raspbord en een honingraatstructuur. Zij suggereren een reeks handelingen van ontleden, bewerken en herordenen.
Aan het einde liggen fragmenten van de ronde vormen, gehalveerd en gerangschikt in een patroon dat leest als een aanduiding of code.
Setup III – Reallocation
The installation takes on the character of an action, a ritual of reallocation in which architecture is dismantled, form reduced to its elements and reintroduced.
-
The column breaks apart into fragments that appear as polyhedra and transform into small spherical forms, incorporated into a new ordering.
The structure is fully opened. The columns are connected by three tiles, while a fourth position is occupied by a negative column: a hollow containing small rounded forms.
At the centre lies a disassembled column. What was once a load-bearing structure now appears as a collection of polyhedra and fragments. The capital lies separately, suggesting a possible reconnection.
The installation rests on transparent construction plastic. A sheet of plastic descends from above, partially covering the straight column. The whole takes on the character of a temporary arrangement, as if something is being uncovered or reassembled.
Next to the installation stands a long table displaying objects in a fixed sequence: moulds, a sieve, a grating board and a honeycomb structure. Together they suggest a series of actions: dismantling, processing and reorganising.
At the end, fragments of the spherical forms lie cut and arranged in a pattern that reads as a marking or code.
Opstelling III – Reallocation
De installatie krijgt het karakter van een handeling, een ritueel van herverdeling waarin architectuur wordt ontleed, vorm wordt teruggebracht tot element en opnieuw wordt ingezet.
-
De zuil valt uiteen in fragmenten die verschijnen als polyeders en transformeren tot kleine bolvormen, opgenomen in een nieuwe ordening.
De structuur is volledig geopend. De zuilen zijn verbonden door drie tegels, terwijl een vierde positie wordt ingenomen door een negatieve zuil: een kuiltje waarin ronde vormen liggen.
In het midden ligt een pilaar uiteengevallen. Wat eerst een dragende vorm was, verschijnt nu als een verzameling veelvlakken en fragmenten. Het kapiteel ligt los en suggereert nog een mogelijke aansluiting.
De installatie rust op doorzichtig bouwplastic. Een stuk plastic valt van boven en bedekt gedeeltelijk de rechte zuil. Het geheel krijgt het karakter van een tijdelijke opstelling, alsof iets wordt blootgelegd of opnieuw wordt samengesteld.
Naast de installatie staat een lange tafel met uitgestalde voorwerpen in een vaste volgorde: mallen, een zeef, een raspbord en een honingraatstructuur. Zij suggereren een reeks handelingen van ontleden, bewerken en herordenen.
Aan het einde liggen fragmenten van de ronde vormen, gehalveerd en gerangschikt in een patroon dat leest als een aanduiding of code.